Stichting ‘De Ruimte’, voor primaire therapeutische opvang en begeleiding. Crisisbegeleiding en

    ondersteuning in samenwerking voor kwaliteit van leven in  diversiteit. Mw.P.A.Beentjes, Praktijk

    voor Regressie- en Reïncarnatietherapie. Lid:NVRT-  AGB-code 031803 Krommeniedijk 188, 1562

    GT Krommenie.

    Therapie- coaching- en trainingsbegeleiding naar Persoonlijke Ontwikkeling en Economische

    Zelfstandigheid door met name ‘Action learning methode’.

    Reeds bezig als ‘kwartiermaker’ voor het opzetten van een sociale onderneming in de opzet zoals

    geformuleerd door de werkgroep ‘Ander Thuis’ in samenwerking voor opvang in een

    ‘steunwoongroep’ (jong-volwassenen) ‘Time Out’ opvang. 

    Voorwaarde: Vrijwilligheid is een belangrijke component.

    De workshops (1. Fase -Focus je Aandacht op Spraak en Expressie- en 2. FIT-workshop -Focus

    op Individuele Toon- zetten een ontwikkelingsproces in gang. Nieuwsgierigheid, openheid en een

    beetje durf zijn nodig. Begeleiding houdt niet op bij de deur: de coaches zijn ook later voor advies of

    vragen bereikbaar, via het uitvoerende en begeleidende Mensics Instituut.

    Doelgroep: Jonge mensen in de leeftijd van 17-23 jaar. In het kader van wereldoriëntatie en

    levensplanning, gericht op de keuzes waar ze voor staan en de vaak weinig transparante

    levensomstandigheden waarin jongeren zich in die fase kunnen bevinden. Bewustwording van de

    eigen mogelijkheden biedt uitzicht en maakt transformatie mogelijk en makkelijker.

    Uit de inleiding ‘scriptie’ collega therapeut ‘toegepaste regressie therapie’ met als titel

    ‘Toekomstverkenning en persoonlijke oriëntatie voor jonge mensen in een impasse’.

    Jonge mensen die niet worden opgevangen noch gevormd, kunnen veelal hun weg niet vinden.

    Een bestaan zonder werk, zonder doel, zonder constructieve bezigheden en der-halve zonder

    waardering daarvoor, vormt een voedingsbodem voor nog grotere proble-men. De samenleving

    kan niet gezinsvervangend zijn, maar zal moeten voorzien in enige vorm van opvoeding, om grote

    groepen jonge mensen op weg te helpen. Dat kunnen zij niet (meer) zelf. Dat moet hen aangereikt

    worden. Velen van hen hebben de kans niet gekregen een ‘volwaardige persoonlijkheid’ te

    ontwikkelen. Dit is het kernprobleem.

    Niet alleen uitzicht op werk en een economische toekomst, maar vooral ook persoonlijke inzichten,

    en daarmee een nieuw uitzicht op daadwerkelijke veranderingen in het leven, helpen jonge mensen

    naar meer zelfkennis(1), overzicht(2) en zelfvertrouwen(3). (einde citaat).

    Sinds 1991 bestaat de werkvorm van toegepaste regressie therapie, zowel individueel als in

    groepsverband op de locatie Krommeniedijk 188. De ontwikkelingen die zich nu voor-doen is een

    uitbreiding in de vorm van een ‘steunwoongroep’ met dien verstande dat de te bouwen

    2onder1-kapwoning voor de helft hieraan toegevoegd zou kunnen worden waarbij het te slopen

    pandje heel goed dienst zou kunnen doen als gemeenschappelijke woon/werkruimte als onderdeel

    van de reeds opgerichte stichting met hierin als aandeel stage-leer-plekken voor bouwtechnische

    activiteiten i.s.m. scholengemeenschappen(op te knappen gemeentelijk monument/organische

    bouw?!) in het betaalbaar houden van deze leer-woon/plekken als zijnde woon-werk-zorg eenheden

    binnen de Stichting.

    Het behoud van het 18^e eeuwse pandje zal dus de prijzen (betaalbare koop/huurshare) van de

    woningen en het gebruik ervan aardig kunnen drukken. Nieuwbouw ‘verbeterde zaanse stijl’ is duur.

    De locatie is een uniek gegeven ‘natuur is een krachtige genezer’ vooral tijdens

    tranformatieprocessen.

    Waar dringend behoefte aan is, blijkt een mentaliteitsverandering bij de jonge mensen zelf: blijvende

    transformatie op persoonlijk niveau. Persoonlijkheidsvorming (innerlijk) is primair, die gaat een

    leven lang mee. Bestaande routes in de samenleving om jonge mensen na een periode van

    ‘stagnering’ verder te helpen, blijken onvoldoende adequaat te zijn of totaal niet het gewenste

    resultaat te bieden. Ze zijn symptoomgericht: het belang van de maatschappij staat centraal.

    Er is behoefte aan een andere visie, een ander leerproces, een vernieuwde en blijvende verandering

    voor de persoonlijke mens in zijn of haar situatie, verdieping en bekrach-tiging van het zelfbeeld,

    en kennis van de eigen (on)mogelijkheden. Dit is persoonsge-richt en oorzaakgericht: het belang

    van de jonge mens staat centraal.

    Ik ben van mening dat jongeren en jongvolwassenen die in een impasse in hun leven en/of studie

    zitten beter geholpen en begeleid kunnen worden, door op hun situatie toegespitste praktische

    toepassingen van regressietherapie. Daarmee worden zij actief  

    geholpen. Met hun ervaringen en bevindingen groeien zelfkennis, overzicht en zelf-vertrouwen en

    zijn ze beter in staat een volwaardiger persoonlijkheid te vormen die zich niet in de eerste plaats

    richt naar buiten toe (identiteit gericht naar uiterlijkheden) maar gesteund wordt door een sterker

    innerlijk (identiteit die bestand is tegen wisselingen). Daar zullen ze hun hele leven profijt van

    ondervinden. Die gelegenheid en die kans moet hen worden geboden.

    Het uitgangspunt voor mijn inzet in dit traject en deze workshops is mijn bewogenheid ten aanzien

    van de jeugd en ‘ontspoorde’ jongeren, alsook de problematiek rondom de reeds bestaande

    resocialisatiemethoden. Ik vind de inhoud van deze methoden niet afdoende. Men richt zich,

    voor zover mij bekend, niet of nauwelijks op de persoon, op de oorzaken van het ‘ontsporen’,

    maar beperkt zich vooral tot het inpassen en aanpassen aan het maatschappelijk systeem

    (uiterlijkheid) zonder naar de mens zelf te kijken (innerlijkheid). Jongeren komen daardoor niet

    tot hun recht. Daar wil ik iets aan doen. Voor het in kaart brengen van bestaande

    resocialisatiemethoden heb ik me in twee programma’s verdiept. Het eerste programma is het

    ‘SocioGroepsStrategie(SGS)’ van Rijksinrichting Den Engh en het tweede programma is het

    ‘Multidimensional Treatment Foster Care(MTFC)’van het Leger des Heils.

    Bij beide intensieve resocialisatieprogramma’s die bedoeld zijn voor delinquente jon-gens en

    meisjes, mis ik naast de bestaande opvoedprogramma’s methoden die de per-soonlijkheidsvorming

    op een adequate wijze bewerkstelligen. Regressie- en Reïncarna-tietherapie is hiervoor bij uitstek

    geschikt doordat in dit proces de eigenheid van een persoon kan groeien. Storende invloeden als

    niet-eigen (familie) energieën, inprentingen, postulaten, ‘automatisch’gedrag door onbewuste

    levensstrategieën, worden duidelijk en men wordt er zich bewust van. Integratie en inzichtelijkheid,

    recht doen aan doorge-maakte situaties en ze leren achter je te laten, het ‘opschonen’ en meer jezelf

    worden, dit alles werkt verhelderend en transformerend. De bijwerking van deze inzet zal

    waar-schijnlijk worden, dat de jeugd na dit traject, zelf veel meer motivatie voelt en gerichter

    bezig kan zijn met levensplanning.  In de intensieve FASE en FIT workshops leren de jonge mensen

    dat zij vanuit de ingrijpende en soms sterk negatieve ervaringen die hun leven tot nu toe geboden

    heeft, hun eigen persoonlijkheid kunnen vormen, die leert en groeit, juist door die ervaringen.

    Flexibiliteit en zekerheid in tegenstelling tot fixatie en patstelling.

   
    Deze leeftijdscatagorie is gekozen omdat:

    - Trajecten voor deze groep niet bestaan of niet voldoende effectief zijn.

    - Juist in deze fase de grote klappen vallen.

    - Er in deze leeftijdscatagorie de meeste drop-outs zijn.

    - Deze leeftijdcategorie nog niet zit vastgeroest in vaste patronen.

    Er zijn vier hoofddoelen om te komen tot een volwaardiger persoonlijkheidsontwikkeling vanuit

    innerlijke kwaliteit:

    - Transformatie – inzichten en uitzicht wat leidt tot vernieuwing.

    - Motivatie – veranderend zelfbeeld geeft mogelijkheden en werkt stimulerend.

    - Verzelfstandiging met verantwoordelijkheid -  een actieve persoon kunnen en willen

       zijn, je eigen leven vormgeven, omgaan met tegenslagen, weten wie je bent.

    - Verzelfstandiging met verantwoordelijkheid – een actieve deelnemer/burger zijn, je

    laten aanspreken op wat je doet.

    Hoe hebben de deelnemers deze vorm van therapie ervaren:

    Zonder enige uitzondering gaven de deelnemers aan dat deze vorm van therapie en zelfont-wikkeling hen

    datgene brengt waar ze juist nu zo’n behoefte aan hebben. Eèn deelnemer die gestopt was onderstreepte dit

    ook maar was niet in staat zich open te stellen in groepsverband.

    Alle deelnemers gaven in de evaluatie aan dat ze de wijze van ‘aan jezelf werken’ in de workshop als intensief,

    zwaar maar toch ook ontspannend en ontzettend leerzaam vonden. Zonder enige uitzondering gaven ze aan dat

    ze veel behoefte hebben aan kata,s (sportieve lichaamsgerichte oefeningen) voor het stimuleren van ontspanning,

    energiedoorstroming en fysieke/mentale fitheid met lichaamsbeweging tussendoor.

    De deelnemers die bij een psychotherapeut in behandeling zijn (geweest), vinden dat ze met deze vorm van

    therapie, zèlf de oorzaken van hun problemen ontdekken en ook daadwer-kelijk oplossen.

    De psychotherapeuten lieten hun daarentegen alleen veel praten over de gevolgen van de oorzaken.

    Ze merken op dat ze hierdoor geen verbetering in hun problemen ervaren en kopschuw zijn geworden voor

    alles wat met therapie te maken heeft.

    Gezamenlijke problemen van zowel jonge vrouwen als jonge mannen:

     - Het gevoel hebben dat de samenleving niet op hen zit te wachten

    - Gevoel van innerlijke onrust

    - Gevoel van lichamelijke onrust

    - Gevoel van onzekerheid

    - Gebrek aan zelfvertrouwen

    - Gebrek aan zelfrespect

    - Gebrek aan daadkracht (futloos)

    - Gevoel van zichzelf kwijt zijn

    - Gevoelens van onmacht

    - Het overnemen van andermans gevoelens en emoties

    - Angsten

    - Verdriet.