Uit Goobers, Linda Goodman over astrologie en reïncarnatie.

We hebben een lange en bittere strijd gestreden

mijn Tweelingziel en ik

verloren en eenzaam, gevallen engelen, verbannen

uit een nevelige, halfvergeten melkweg van sterren

wreed gekwetst door de pijnlijke aanval van Mars

gevangen en verstrikt in het net van Neptunus

geschokt en uit elkaar gerukt

door het plotselinge, verschrikkelijke geweld van Uranus

gemarteld door de slimme leugens van Mercurius

verpletterd onder het ijzige gewicht van de strenge, onbuigzame Saturnus

die ieder uur tot een dag verlengde

iedere dag tot een jaar

ieder jaar tot een eeuwigheid van wachten

verschroeid en bijna verblind

door de ontploffende uitbarstingen van aanmatiging en trots van de Zon

terwijl Eva en Adam, zwijgend en hulpeloos, diep in ons schreiden....

toch vochten we door in een meedogenloze razernij

beantwoordden slag met slag....gedreven door de roffelende trommels

van Jupiters reusachtige, trillende hartstochten.

Struikelend bij de afgrond van de verlokkende waanzin van de Maan

om, ten laatste, trillend van angst, ons te onderwerpen

aan de dreiging van Pluto’s onheilspellende stilte van het graf

verteerd door ontroostbare droefenis, en de kilte van wanhoop

wij dragen.............

de wonden en littekens van een hevige veldslag

ik en mijn Tweelingziel

maar nu wandelen wij in rustige vrede

met al onze verstrooide stukjes één geheel

samen, hand in hand.....de slang-cirkel rond

terug in de piramidevormige regenboog

van het schitterender Eden van morgen

gekroond door de lieflijke Venus met de overwinning van de liefde

die niet gestorven is

maar die de nacht van zelfzuchtig zoeken overleefd heeft

om de tedere vergiffenis van de morgenstond af te wachten

en de dageraad van begrip